Moncef Beekhof kiest voor het portret van Chris Bodt
30 maart 2026
Tijdens de 9e editie van Purmerendse Sterren op het Doek maakten achttien kunstenaars van het Kunstcollectief een portret van museumdirecteur Moncef Beekhof. Uit de inzendingen koos Beekhof het werk van Chris Bodt als zijn favoriet.
Zaterdag 18 maart om 13.55 uur stijgt de spanning bij de achttien kunstenaars van het Kunstcollectief. Zij maakten ieder een portret van museumdirecteur Moncef Beekhof. Uit deze werken moet hij uiteindelijk zijn favoriet kiezen. Vijf minuten later neemt Karin Verdel van het organiserende activiteitenteam het woord en vraagt Beekhof hoe het was om mee te doen aan de negende editie van Purmerendse Sterren op het Doek.
"Het is toch een beetje buitenaards," zegt hij. Hoewel hij gewend is aan belangstelling, is het iets anders om anderhalf uur stil te moeten zitten terwijl kunstenaars zijn gezicht bestuderen. "En ik heb een moeilijke neus," grapt hij. "Na zo'n sessie ben je behoorlijk uitgeput."
Wanneer alle portretten klaar zijn en tentoongesteld worden in Theater de Purmaryn, is Beekhof vooral onder de indruk. Sommige werken moet hij meerdere keren bekijken. "Je denkt steeds: ben jij dat nou, of toch niet? Als je goed kijkt, zie je hoeveel werk erin zit. De details, de creativiteit."
Een moeilijke keuze
Een keuze maken blijkt lastig. "Je wilt eigenlijk niemand teleurstellen. Je kijkt naar wat je aanspreekt, naar het gevoel dat een werk je geeft en natuurlijk ook naar de gelijkenis." Uiteindelijk selecteert hij een top vier.
Als eerste wordt het portret onthuld dat Chris Bodt van hem maakte. De goede proporties, de losse toets en de details spreken hem aan. "Alleen vroeg ik me af waarom op de achtergrond de Westertoren in de Jordaan te zien is en niet het torentje van het Purmerends Museum?"
Het tweede doek dat wordt onthuld is van Jurgen van den Hoek. Dat werk kwam, vertelt Beekhof, steeds dichter bij hem te staan. "Er zit een mooie twinkeling in de blik en de verhoudingen kloppen goed. De losse toets spreekt me aan. Het heeft ook iets gelaagds, met motieven die bijna keramisch aandoen. Je blijft ernaar kijken."
Ook andere werken maken indruk. In het portret in de vorm van een Delftsblauw tegeltje van Marijke Dekker herkent hij direct optimisme en vrolijkheid, versterkt door het blauw-witte kleurgebruik dat doet denken aan tegels van de Brandjesfabriek in het museum. Het werk van Esther Doorn "spat bijna van het doek", met krachtige lijnen en confronterende details die tegen het hyperrealisme aan zitten.
De favorieten
Uiteindelijk kiest Beekhof voor het werk van Chris Bodt. "Ik werd meteen geraakt door dit werk, vooral door de twinkeling in de ogen. Daar herken ik mij heel erg in. En het werk komt bij mijn moeder te hangen. Ik denk dat zij er ook heel blij mee is."
Bodt reageert enigszins beduusd op de keuze. Hij had het niet verwacht. "Ik vind niet dat het per se heel goed lijkt. Maar dat van die twinkeling, dat heb ik al van meer mensen gehoord. En de Westertoren staat zowat in de achtertuin van Moncef, dus vandaar."
Daarna wordt bekendgemaakt wie de publieksfavoriet is. In totaal brachten 128 bezoekers hun stem uit. Zestien procent van de stemmen ging naar het portret van Ronald Boekel. Dat werk valt naast de sterke gelijkenis op door de achtergrond van een kleurrijk glas-in-loodraam uit het Purmerends Museum. Ook dit portret behoorde voor Beekhof tot de favorieten, maar hij moest uiteindelijk een keuze maken.
Onder de stemmers wordt vervolgens een theaterbon verloot.
Tentoonstelling nog te zien tot 11 april
Na de prijsuitreiking maakt Beekhof een ronde langs de overige vijftien werken. Hij gaat in gesprek met de makers en vertelt wat hem in de verschillende portretten opvalt.
De achttien portretten zijn nog tot en met 11 april te zien op de tweede verdieping van Theater de Purmaryn.
Beekhof kijkt terug op een bijzondere ervaring: "Je ziet hoeveel verschillende manieren er zijn om één gezicht vast te leggen. Dat maakt het heel bijzonder."
"Het is toch een beetje buitenaards," zegt hij. Hoewel hij gewend is aan belangstelling, is het iets anders om anderhalf uur stil te moeten zitten terwijl kunstenaars zijn gezicht bestuderen. "En ik heb een moeilijke neus," grapt hij. "Na zo'n sessie ben je behoorlijk uitgeput."
Wanneer alle portretten klaar zijn en tentoongesteld worden in Theater de Purmaryn, is Beekhof vooral onder de indruk. Sommige werken moet hij meerdere keren bekijken. "Je denkt steeds: ben jij dat nou, of toch niet? Als je goed kijkt, zie je hoeveel werk erin zit. De details, de creativiteit."
Een moeilijke keuzeEen keuze maken blijkt lastig. "Je wilt eigenlijk niemand teleurstellen. Je kijkt naar wat je aanspreekt, naar het gevoel dat een werk je geeft en natuurlijk ook naar de gelijkenis." Uiteindelijk selecteert hij een top vier.
Als eerste wordt het portret onthuld dat Chris Bodt van hem maakte. De goede proporties, de losse toets en de details spreken hem aan. "Alleen vroeg ik me af waarom op de achtergrond de Westertoren in de Jordaan te zien is en niet het torentje van het Purmerends Museum?"
Het tweede doek dat wordt onthuld is van Jurgen van den Hoek. Dat werk kwam, vertelt Beekhof, steeds dichter bij hem te staan. "Er zit een mooie twinkeling in de blik en de verhoudingen kloppen goed. De losse toets spreekt me aan. Het heeft ook iets gelaagds, met motieven die bijna keramisch aandoen. Je blijft ernaar kijken."
Ook andere werken maken indruk. In het portret in de vorm van een Delftsblauw tegeltje van Marijke Dekker herkent hij direct optimisme en vrolijkheid, versterkt door het blauw-witte kleurgebruik dat doet denken aan tegels van de Brandjesfabriek in het museum. Het werk van Esther Doorn "spat bijna van het doek", met krachtige lijnen en confronterende details die tegen het hyperrealisme aan zitten.
De favorietenUiteindelijk kiest Beekhof voor het werk van Chris Bodt. "Ik werd meteen geraakt door dit werk, vooral door de twinkeling in de ogen. Daar herken ik mij heel erg in. En het werk komt bij mijn moeder te hangen. Ik denk dat zij er ook heel blij mee is."
Bodt reageert enigszins beduusd op de keuze. Hij had het niet verwacht. "Ik vind niet dat het per se heel goed lijkt. Maar dat van die twinkeling, dat heb ik al van meer mensen gehoord. En de Westertoren staat zowat in de achtertuin van Moncef, dus vandaar."
Daarna wordt bekendgemaakt wie de publieksfavoriet is. In totaal brachten 128 bezoekers hun stem uit. Zestien procent van de stemmen ging naar het portret van Ronald Boekel. Dat werk valt naast de sterke gelijkenis op door de achtergrond van een kleurrijk glas-in-loodraam uit het Purmerends Museum. Ook dit portret behoorde voor Beekhof tot de favorieten, maar hij moest uiteindelijk een keuze maken.
Onder de stemmers wordt vervolgens een theaterbon verloot.
Tentoonstelling nog te zien tot 11 april
Na de prijsuitreiking maakt Beekhof een ronde langs de overige vijftien werken. Hij gaat in gesprek met de makers en vertelt wat hem in de verschillende portretten opvalt.
De achttien portretten zijn nog tot en met 11 april te zien op de tweede verdieping van Theater de Purmaryn.
Beekhof kijkt terug op een bijzondere ervaring: "Je ziet hoeveel verschillende manieren er zijn om één gezicht vast te leggen. Dat maakt het heel bijzonder."
