Hoewel Lotti van der Gaag nooit officieel tot de Cobra-groep behoorde, vertoont haar werk sterke inhoudelijke overeenkomsten met deze beweging. In de vroege jaren vijftig raakte zij nauw betrokken bij kunstenaars uit de Cobra-kring, met name in Parijs. Ondanks het ontbreken van een formeel lidmaatschap wordt haar oeuvre beschouwd als een belangrijke en vernieuwende bijdrage aan de naoorlogse avant-garde en de Nederlandse beeldhouwkunst na 1945.
Met deze tentoonstelling wil het Purmerends Museum deze bijzondere vrouwelijke kunstenaar onder de aandacht brengen van een nieuw en breed publiek. We tonen haar karakteristieke sculpturen en tekeningen uit de jaren vijftig en presenteren in een aparte ruimte haar kleurrijke schilderijen en tekeningen uit de jaren zeventig.
Hoewel Lotti van der Gaag qua stijl, geest en vriendschappen sterk verbonden was met de Cobra-beweging, werd zij nooit officieel als lid beschouwd. Cobra werd opgericht in 1948 en viel rond 1951 alweer uiteen. Van der Gaag raakte pas in de vroege jaren vijftig intensief betrokken bij kunstenaars die uit Cobra voortkwamen, met name in Parijs. Tegen die tijd bestond Cobra als formele beweging feitelijk al niet meer.
Bovendien kende Cobra nooit een strikt lidmaatschap. Het was eerder een los samenwerkingsverband van gelijkgestemde kunstenaars uit Kopenhagen, Brussel en Amsterdam, zonder duidelijke of officiële ledenlijst. Omdat Van der Gaag niet vanaf het begin bij de groep betrokken was, werd zij doorgaans niet tot de zogenoemde 'kernleden' gerekend. Daarnaast werd de Cobra-beweging gedomineerd door mannelijke kunstenaars, onder wie Karel Appel, Corneille, Asger Jorn en Christian Dotremont, waardoor vrouwelijke kunstenaars vaak minder ruimte en erkenning kregen.
Desalniettemin sluit het werk van Van der Gaag inhoudelijk en artistiek naadloos aan bij de uitgangspunten van Cobra. Met haar sculpturen geldt zij bovendien als een van de belangrijke vernieuwers van de Nederlandse beeldhouwkunst na 1945. Haar werk levert daarmee een unieke bijdrage aan de ontwikkeling van de naoorlogse avant-gardekunst in Nederland.
Lotti van der Gaag was niet alleen een getalenteerde beeldhouwster, maar ook een expressieve tekenaar en schilder. In de jaren vijftig, terwijl ze in Parijs werkte, creëerde ze een reeks tekeningen en schilderijen die nauw verbonden waren met haar beeldhouwwerk. Haar tweedimensionale werken uit deze periode zijn doordrenkt van fantasierijke wezens en organische vormen, vergelijkbaar met de figuren in haar beelden.
Ze maakte werken in pastelkrijt, waterverf, maar ook in de vroege jaren vijftig een serie houtskooltekeningen in haar Parijse atelier. Hoewel haar schilderijen en tekeningen uit de jaren vijftig minder bekend zijn dan haar beeldhouwwerken, bieden ze een fascinerend inzicht in haar artistieke ontwikkeling en haar vermogen om verschillende media te gebruiken om haar unieke visie tot uiting te brengen.